جواد شیروانی

چه سخته که آدم تو این دور و زمونه

من دلی دیوونه دارم که زبون سرش نمیشه

منم مرد عرق خور زمونه

عمریه غم شده مهمون دلم

نشستم با غمت سوختمو ساختم

راه شیراز برای تو دوره هیکل نازنینت بلوره

به چه ساز تو برقصم زمونه زمونه

اسیر منتو دردم خدایا